Wegovy vs Mounjaro – czym się różnią?

Nadzór merytoryczny artykułu: lek. Olga Starczewska

Rozważasz leczenie farmakologiczne otyłości i zastanawiasz się, czym różnią się Wegovy i Mounjaro? To pytanie zadaje sobie coraz więcej osób po nieudanych próbach redukcji masy ciała. Oba leki są zarejestrowane do leczenia otyłości i w badaniach klinicznych prowadziły do istotnie większego spadku masy ciała niż placebo.

W badaniu STEP 1 osoby stosujące semaglutyd (Wegovy) w dawce 2,4 mg schudły średnio o ok. 15% masy ciała w ciągu 68 tygodni, wobec ok. 2,4% w grupie placebo. W badaniu SURMOUNT-1 osoby stosujące tirzepatyd (Mounjaro) schudły średnio o ok. 15–21% masy ciała w ciągu 72 tygodni (zależnie od dawki), wobec ok. 3% w grupie placebo. Poniżej porównujemy mechanizm działania, skuteczność, bezpieczeństwo i dawkowanie obu leków.

GLP-1 wymagają stałego nadzoru lekarskiego – w Holi masz to w cenie programu. Od 289 zł / miesiąc: konsultacje z lekarzem, e-recepta, badania krwi i pełne monitorowanie terapii. 👉 Wypełnij ankietę kwalifikacyjną

Jak działają Wegovy i Mounjaro?

Nowoczesne leki na otyłość naśladują działanie naturalnych hormonów organizmu. Poznaj różnice między tymi dwoma lekami i sposobem ich działania.

Substancje czynne: semaglutyd vs tirzepatyd

Wegovy zawiera substancję czynną semaglutyd – analog peptydu GLP-1 (glukagonopodobnego peptydu-1), którego budowa w 94% odpowiada ludzkiemu hormonowi. Dzięki modyfikacjom budowy semaglutyd jest odporny na rozkład przez enzym DPP-4, co znacznie wydłuża jego działanie.

Mounjaro zawiera tirzepatyd – cząsteczkę, która pobudza dwa rodzaje receptorów. Tu leży kluczowa różnica między tymi lekami: semaglutyd działa na receptor GLP-1, a tirzepatyd jednocześnie na receptory GLP-1 i GIP (glukozozależnego peptydu insulinotropowego).

{{cta}}

Mechanizm działania GLP-1 i GIP

Zarówno Wegovy, jak i Mounjaro naśladują działanie hormonów jelitowych zwanych inkretynami, które naturalnie wydzielają się po posiłku. Spowalniają opróżnianie żołądka, zmniejszają apetyt i nasilają uczucie sytości. W efekcie zwykle je się mniej i dłużej czuje się najedzenie.

GLP-1 wpływa także na obszary mózgu odpowiedzialne za regulację apetytu, a dodatkowo pobudza wydzielanie insuliny i hamuje wydzielanie glukagonu. Tirzepatyd działa też na receptory GIP, które uczestniczą w regulacji wydzielania insuliny i gospodarki tłuszczowej.

Badania sugerują, że jednoczesne pobudzanie receptorów GIP i GLP-1 może wzmacniać efekt w postaci mniejszego spożycia pokarmu i redukcji masy ciała. To jedno z możliwych wyjaśnień, dlaczego w badaniach tirzepatyd prowadził do większej utraty masy ciała niż semaglutyd.

Różnice w sposobie podania i dawkowaniu

Zarówno Wegovy, jak i Mounjaro podaje się raz w tygodniu we wstrzyknięciu podskórnym w ramię, brzuch lub udo. Schematy dawkowania tych leków się różnią:

Wegovy rozpoczyna się od dawki 0,25 mg przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie zwiększa się ją stopniowo: 0,5 mg (tygodnie 5–8), 1 mg (tygodnie 9–12), 1,7 mg (tygodnie 13–16), aż do dawki podtrzymującej 2,4 mg.

Mounjaro rozpoczyna się od dawki 2,5 mg przez pierwsze 4 tygodnie, potem stosuje się 5 mg, a następnie dawkę można zwiększać o 2,5 mg nie częściej niż co 4 tygodnie, maksymalnie do 15 mg.

Każdy pacjent inaczej reaguje na leki, dlatego dawkowanie zawsze dostosowuje się do efektów leczenia i samopoczucia pacjenta.

Długi okres półtrwania obu leków (ok. tydzień dla semaglutydu i ok. 5 dni dla tirzepatydu) pozwala na dawkowanie raz w tygodniu, co ułatwia stosowanie leku.

Porównanie skuteczności klinicznej

Badania kliniczne pozwalają porównać, jak oba leki wpływają na redukcję masy ciała. Trzeba jednak pamiętać, że są to wyniki średnie, a efekty u poszczególnych osób mogą się różnić.

{{cta_1}}

Bezpośrednie porównanie: badanie SURMOUNT-5

W badaniu SURMOUNT-5 porównano oba leki bezpośrednio. Wzięło w nim udział ok. 750 dorosłych z otyłością bez cukrzycy. Badanie sponsorował producent tirzepatydu, a wyniki opublikowano w New England Journal of Medicine. Po 72 tygodniach osoby stosujące tirzepatyd (Mounjaro) straciły średnio 20,2% masy ciała, a osoby przyjmujące semaglutyd (Wegovy) – 13,7%. Obwód talii zmniejszył się średnio o ok. 18 cm przy tirzepatydzie i o ok. 13 cm przy semaglutydzie.

Czas trwania terapii a efekty

Pierwsze efekty działania zarówno Wegovy, jak i Mounjaro można zauważyć już w pierwszych tygodniach, ale największe korzyści przynosi długoterminowe stosowanie. U osób z cukrzycą typu 2 (badanie SURPASS-2, 40 tygodni) tirzepatyd w dawce 15 mg obniżył masę ciała średnio o 11,2 kg, a semaglutyd w niższej dawce 1 mg – o 5,7 kg. Trzeba pamiętać, że przerwanie terapii którymkolwiek z leków często prowadzi do ponownego przyrostu masy ciała. Leczenie otyłości tymi preparatami wymaga więc długoterminowego podejścia.

Skutki uboczne i bezpieczeństwo stosowania

Zarówno Wegovy, jak i Mounjaro mogą powodować działania niepożądane. Nie oznacza to, że nie warto rozważać tych leków – ale znajomość możliwych skutków ubocznych pomoże przygotować się do terapii i podejmować świadome decyzje.

Najczęstsze działania niepożądane

Dolegliwości żołądkowo-jelitowe to najczęstsze skutki uboczne obu preparatów. Oba leki mogą wywoływać nudności, biegunkę, wymioty i zaparcia. Objawy te są zwykle przejściowe i najsilniejsze po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki. Organizm stopniowo przystosowuje się do leku, dlatego większość pacjentów zauważa poprawę tolerancji po kilku tygodniach. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak kamica żółciowa czy ostre zapalenie trzustki – nagły, silny ból brzucha promieniujący do pleców wymaga pilnego kontaktu z lekarzem.

Wpływ na antykoncepcję i ciążę

Brytyjska agencja MHRA zwraca uwagę na ważny aspekt dotyczący kobiet: tirzepatyd może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, zwłaszcza u osób z nadwagą i otyłością. Wiąże się to ze spowolnieniem opróżniania żołądka, które wpływa na wchłanianie tabletek.

Jeśli stosujesz Mounjaro i doustną antykoncepcję, stosuj dodatkową metodę (np. prezerwatywy) przez 4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia i przez 4 tygodnie po każdym zwiększeniu dawki – albo omów z lekarzem zmianę na metodę niedoustną. Ani Mounjaro, ani Wegovy nie stosuje się w ciąży, przy planowaniu ciąży ani podczas karmienia piersią.

Bezpieczeństwo semaglutydu – co mówią badania?

W badaniach klinicznych większość osób stosujących semaglutyd zgłaszała co najmniej jedno działanie niepożądane. Brzmi to niepokojąco, ale większość tych objawów była łagodna lub umiarkowana i dotyczyła przewodu pokarmowego. Ciężkie działania niepożądane zdarzały się rzadziej, a niewielka część pacjentów przerwała leczenie z powodu skutków ubocznych.

U osób z cukrzycą typu 2 może wystąpić hipoglikemia – ryzyko dotyczy głównie pacjentów, którzy równocześnie przyjmują insulinę lub pochodne sulfonylomocznika.

Dla kogo który lek będzie lepszy?

Wybór między Wegovy a Mounjaro to decyzja, którą podejmuje się razem z lekarzem, biorąc pod uwagę indywidualny stan zdrowia, choroby współistniejące, tolerancję leczenia i możliwości finansowe.

Kryteria wyboru: BMI, choroby współistniejące

Oba leki są wskazane u dorosłych z BMI ≥30 lub BMI ≥27 z przynajmniej jedną chorobą współistniejącą związaną z masą ciała. Dlatego rozróżnienie między nadwagą a otyłością ma tu praktyczne znaczenie – przy BMI poniżej 27 żaden z tych leków nie jest wskazany. U osób z chorobą sercowo-naczyniową znaczenie mogą mieć wyniki badania SELECT: u dorosłych z nadwagą lub otyłością i chorobą sercowo-naczyniową, ale bez cukrzycy, semaglutyd zmniejszał ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych o ok. 20%. U osób z cukrzycą typu 2 tirzepatyd w badaniach silniej obniżał poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c).

Dostępność i cena w Polsce

Oba leki są dostępne w Polsce na receptę, ale ich ceny się różnią i zależą od dawki. Mounjaro jest dostępny w sześciu dawkach, od 2,5 mg do 15 mg. Aktualne ceny najlepiej sprawdzić w aptece, bo mogą się zmieniać. Pamiętaj, że są to leki do długotrwałego stosowania, co oznacza stałe koszty przez dłuższy czas. Obecnie ani Wegovy, ani Mounjaro nie są w Polsce refundowane w leczeniu otyłości, więc pacjent pokrywa pełne koszty terapii.

Znaczenie stylu życia i wsparcia medycznego

Ani Wegovy, ani Mounjaro nie są magicznymi rozwiązaniami, które wyleczą chorobę otyłościową bez zmiany stylu życia. Kluczowe elementy towarzyszące terapii to: trwała zmiana nawyków żywieniowych, zbilansowana dieta, odpowiednia podaż białka i regularna aktywność fizyczna. Przed rozpoczęciem leczenia niezbędna jest ocena lekarska i badania krwi. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie postępów, obserwacja pod kątem działań niepożądanych i w razie potrzeby modyfikacja dawkowania. Dlatego niezależnie od wybranego leku profesjonalne wsparcie medyczne pozostaje kluczowym elementem leczenia otyłości.

Czytaj też: Jak długo można stosować leki na otyłość? Zalecenia i bezpieczeństwo