Mounjaro a Ozempic – który lek jest skuteczniejszy?

Nadzór merytoryczny artykułu: lek. Olga Starczewska

Szukasz informacji o lekach stosowanych w leczeniu otyłości i zastanawiasz się, czym różnią się Mounjaro i Ozempic? W tym artykule porównujemy te dwa preparaty pod względem wskazań, skuteczności w badaniach, działań niepożądanych oraz dostępności i kosztów w Polsce. Pamiętaj, że to lekarz – po ocenie Twojego stanu zdrowia – decyduje, czy i który lek będzie dla Ciebie odpowiedni.

GLP-1 wymagają stałego nadzoru lekarskiego – w Holi masz to w cenie programu. Od 289 zł / miesiąc: konsultacje z lekarzem, e-recepta, badania krwi i pełne monitorowanie terapii. 👉 Wypełnij ankietę kwalifikacyjną

Dla kogo Ozempic, a dla kogo Mounjaro?

Przy wyborze leczenia kluczowe znaczenie mają stan zdrowia, choroby współistniejące, cele terapii oraz tolerancja działań niepożądanych. Oba leki działają podobnie, ale różnią się wskazaniami rejestracyjnymi i mechanizmem.

Mechanizm działania i wskazania

Ozempic zawiera semaglutyd – agonistę receptora GLP-1. Jest zarejestrowany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych. Do leczenia otyłości służy lek z tą samą substancją czynną, ale w wyższej dawce – Wegovy. Stosowanie Ozempicu u osób z otyłością bez cukrzycy to leczenie poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label).

Mounjaro zawiera tirzepatyd, który działa jednocześnie na dwa receptory: GLP-1 i GIP. Jest zarejestrowany zarówno do leczenia cukrzycy typu 2, jak i do kontroli masy ciała u dorosłych z BMI ≥ 30 kg/m² lub z BMI ≥ 27 kg/m² i co najmniej jedną chorobą związaną z masą ciała, np. nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami lipidowymi, bezdechem sennym, stanem przedcukrzycowym czy chorobą sercowo-naczyniową.

{{cta}}

Różnice w tolerancji leków

Działania niepożądane obu leków są podobne – najczęściej dotyczą układu pokarmowego. Ich częstość zależy m.in. od dawki i badanej grupy pacjentów. W bezpośrednim porównaniu obu substancji w leczeniu otyłości (badanie SURMOUNT-5) profil dolegliwości żołądkowo-jelitowych był zbliżony.

W przypadku obu leków działania niepożądane są najczęstsze na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Stopniowe zwiększanie dawki, zgodnie z zaleceniami lekarza, pomaga ograniczyć dyskomfort.

Skuteczność – Mounjaro i Ozempic

W badaniach klinicznych oba leki – stosowane razem z dietą i aktywnością fizyczną – prowadziły do istotnej redukcji masy ciała, ale z różnicami:

• Semaglutyd 2,4 mg (dawka stosowana w leczeniu otyłości, dostępna jako Wegovy): w badaniu STEP 1 średnio ok. 15% redukcji masy ciała po 68 tygodniach, wobec ok. 2% w grupie placebo. W badaniu SELECT uczestnicy utrzymywali średnio ok. 10% niższą masę ciała przez cztery lata. Ozempic stosowany w cukrzycy (maksymalnie 2 mg) daje zwykle mniejszy spadek masy ciała.
• Tirzepatyd: w badaniu SURMOUNT-1 średnio ok. 15–21% redukcji masy ciała po 72 tygodniach (zależnie od dawki), wobec ok. 3% w grupie placebo.
• Bezpośrednie porównanie: w badaniu SURMOUNT-5 po 72 tygodniach osoby przyjmujące tirzepatyd straciły średnio ok. 20% masy ciała, a osoby przyjmujące semaglutyd 2,4 mg – ok. 14%.

To wartości średnie – efekty u poszczególnych osób mogą się znacznie różnić. Wyższa średnia skuteczność nie oznacza, że dany lek będzie lepszym wyborem dla każdego.

W badaniu SURMOUNT-5 porównano maksymalną tolerowaną dawkę tirzepatydu 10 mg lub 15 mg raz w tygodniu z maksymalną tolerowaną dawką semaglutydu 1,7 mg lub 2,4 mg raz w tygodniu. Na dzień publikacji badania SURMOUNT-5 dawka 2,4 mg/tydz. była najwyższą zarejestrowaną dawką leku Wegovy®. Należy zaznaczyć, że obecnie najwyższą zarejestrowaną dawką leku Wegovy® jest 7,2 mg/tydz., która nie była oceniana w badaniu SURMOUNT-5.

W badaniu STEP UP, obejmującym maksymalną dawkę semaglutydu 7,2 mg/tydz., średnia redukcja masy ciała po 72 tygodniach wyniosła 20,7% w analizie estymandy produktu badanego. Wyniki badania STEP UP dotyczące semaglutydu w dawce 7,2 mg pochodzą z odrębnego badania, które nie stanowiło bezpośredniego porównania z tirzepatydem.

Zmiany w masie ciała w czasie

W badaniach klinicznych masa ciała spadała najszybciej w pierwszych miesiącach leczenia, a po około roku zwykle się stabilizowała. Po odstawieniu obu leków u wielu osób masa ciała stopniowo wraca – dlatego tak ważne są trwałe zmiany nawyków i decyzja o zakończeniu leczenia podejmowana razem z lekarzem.

Bezpieczeństwo i skutki uboczne

Każdy lek może powodować działania niepożądane, a wybór między Mounjaro a Ozempikiem powinien uwzględniać również profil bezpieczeństwa.

Najczęstsze działania niepożądane

Oba leki najczęściej wywołują dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, biegunkę, wymioty i zaparcia. Zwykle pojawiają się w pierwszych tygodniach leczenia lub po zwiększeniu dawki i u większości pacjentów łagodnieją z czasem, gdy organizm przyzwyczaja się do leku.

Rzadkie, ale poważne powikłania

Poważne działania niepożądane występują rzadko, ale warto o nich wiedzieć. Należą do nich m.in. ostre zapalenie trzustki, choroby pęcherzyka żółciowego (np. kamica) oraz ostre uszkodzenie nerek, zwykle w wyniku odwodnienia przy nasilonych wymiotach lub biegunce.

W USA oba leki mają ostrzeżenie dotyczące raka rdzeniastego tarczycy, oparte na badaniach na gryzoniach. U ludzi takiego związku nie potwierdzono, ale u osób z osobistym lub rodzinnym wywiadem raka rdzeniastego tarczycy (MTC) lub zespołu MEN 2 zachowuje się szczególną ostrożność.

{{cta_1}}

Jak monitorować terapię?

Regularne kontrole są ważne podczas stosowania Mounjaro lub Ozempicu. Lekarz powinien monitorować m.in.:

1. Poziom glukozy we krwi – u pacjentów z cukrzycą typu 2 zaleca się oznaczanie hemoglobiny glikowanej (HbA1c) co najmniej dwa razy w roku.
2. Stan oczu – szczególnie u osób z retinopatią cukrzycową, bo szybka poprawa glikemii może przejściowo nasilić zmiany w siatkówce.
3. Czynność nerek – poprzez regularne badania krwi i moczu.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi silny ból brzucha, nieustępujące wymioty, trudności z oddychaniem lub nagłe pogorszenie widzenia. Pamiętaj też o odpowiednim nawodnieniu, zwłaszcza przy wymiotach lub biegunce.

Koszty i dostępność leczenia

Koszty i dostępność to ważne czynniki przy wyborze leczenia.

Ozempic cena vs Mounjaro

Oba leki są kosztowne, a ich ceny zależą od dawki i apteki oraz mogą się zmieniać. Miesięczny koszt leczenia tirzepatydem jest zwykle wyższy niż koszt leczenia Ozempikiem. Aktualne ceny warto sprawdzić w aptece lub omówić z lekarzem.

Refundacja i warunki uzyskania

W Polsce Ozempic jest refundowany wyłącznie u wybranych pacjentów z cukrzycą typu 2, spełniających określone kryteria. W przypadku leczenia otyłości pacjenci pokrywają pełny koszt leku.

Dostępność w Polsce – co warto wiedzieć

Dostępność leków w aptekach bywała w przeszłości ograniczona z powodu dużego popytu. Aktualną dostępność można sprawdzić m.in. na stronach GdziePoLek.pl lub KtoMaLek.pl.

Przed rozpoczęciem terapii warto omówić z lekarzem również kwestie finansowe – leczenie otyłości jest zwykle długotrwałe, a dobór leku powinien uwzględniać także możliwości pacjenta.

{{cta_2}}

Wnioski

Mounjaro i Ozempic to leki, które w badaniach prowadziły do istotnej redukcji masy ciała. W bezpośrednim porównaniu maksymalnej tolerowanej dawki tirzepatydu 10 mg lub 15 mg raz w tygodniu z maksymalną tolerowaną dawką semaglutydu 1,7 mg lub 2,4 mg raz w tygodniu. Na dzień publikacji badania SURMOUNT-5 dawka 2,4 mg/tydz. była najwyższą zarejestrowaną dawką leku Wegovy®. Decyzja o wyborze leku powinna opierać się na konsultacji z lekarzem, który uwzględni Twój stan zdrowia, cele terapii, tolerancję leczenia i możliwości finansowe. Sukces terapii zależy nie tylko od leku, ale też od zdrowych nawyków żywieniowych i regularnej aktywności fizycznej.

Czytaj też: Wegovy vs Mounjaro – który lek na otyłość jest skuteczniejszy?